tanggap ko nang hindi na ako magtuturo sa classroom sa mga susunod na taon, kaya naisip ko kung anu nga ba yung mga bagay na naiwan ko sa mga naging estudyante ko. kalibugan ba? yung mga jokes ko na pinaguusapan kahit isang linggo ng nakaraan? yung pag interpret ko ng tuwing umuulan sa stage sa harap ng buong college? yung mga lectures ko itself? itong blog? haha ewan, hindi ko talaga alam.

pero kung bibigyan ako ng pagkakataon na magsalita ulit sa harap nila, hindi ko sasayangin ang pagkakataon na ibahigi sa kanila ang thought ko pag dating sa sex, based on my personal experiences. hahahaha experiences talaga oh. hahahahahahahaha

at first yes, aaminin ko, masarap sya. you will definitely be addicted and ask for more. na parang kang isang hyena na sobrang gutom kahit elepante kaya mong pabagsakin. hindi mo maiisip yung consequences eh dahil sasabihin mo mahal ko naman sya eh. that theres nothing wrong. until mag break kayu, makakita ng bagong relationship, mag sex ulit, break, new relationship, sex.. hanggang sa naging pattern na sya, hanggang sa naging cycle. until such time na nasa edad ko na sila and feel not pure. at the end of the day hindi importante kung magaling ka eh o kung gaano ka makakatagal o gaano kalakas mo syang mapapasigaw sa sarap, ang importante ay nakapag hintay ka para sa kanya.

i dont know kung ako lang nakakaramdam ne'to pero ang sarap ng feeling na buong buo ang pagkatao mo na maihahandog sa taong makakasama mo habang buhay. na sabay kayung mag eexplore ng isat isa. siguro nag sisisi ako, nah.. nagsisisi talaga ako. hahaha 

its great to see our society becomes more contemporary and modern. we are becoming more dependent in technology that we dont see its consequences, bumababa ang moralidad ng society. !@#$%^& at saakin pa talaga nanggaling to! hahaha