sobrang frustrated na ako. at pressured. nakaka depressed at minsan para bang nakakatamad ng kumilos. parang ayoko na.


pero imbis na malugmo ako at kainin ng lungkot ng tuluyan.. heto ang napakadaming bagay na dapat kong ipagpasalamat..

i am thankful for:

- the pressure :) on the lighter note, ibig sabihin nun mataas ang hope nila sa akin. and that they believe na kaya kong abutin yung kung anu man ang pangarap ko. kanina, sabi ko kay mami balak kong mag apply ng work sa barko. at nakita ko ang mata nyang kuminang. ang ngiti hanggang labi. at napa "yes" ng malakas. nagulat ako. haha

- the bum time. haha hindi ko sya naeenjoy, feeling ko kasi ang walang silbe ko. pero ironically, and dae kong oras (malamang) para magbasa ng libro. para mamili ng trabaho. para panoorin ang movies at anime na gusto ko. to caress myself (to caressss??). kung baga, chance ko ito na to get back into basic... house hold choirs. haha

- for the frustrations.. ibig sabihin, i still have dreams, that i still dream. that i know my goals. that i am grounded realistically na hey wala ka sa tamang landas to meet your goals. that i should be doing something like.. mag apply ng work. hahahaha sa monday, may job fair daw ang mga mvp companies. so susugod ako. haha

- for being alone. wow drama. haha joke lang. ang ibig sabihin ko dyan, nakaka usap ko sarili ko. i have many realizations. nakakapag back track ako sa mga nangyari sa akin and evaluates kung saan dun yung mali, anu yung lesson learned ko, alin yung dapat hindi ko na ulitin, at alin yung pwede ko pa ding gaawin. it feels good to spend time with self. tapos makikipag debate ka. hihimayin mo ang lahat ng sinasabi ng mga tao sa paligid mo kung tama na ba sila o mali. hmm stuffs.

 salamat din kay twitter, ang dae kong sensible things na nalalaman doon. masaya ako pag sunday, feeling ko pag sunday, humaharap ako kay Lord. tapos parang naa-uplift yung soul ko. i feel renewed. always.