dahil sa hindi ulit ako makatulog, tumingin ako sa mga blog ng students ko. at ako ay napadpad sa blog post na nabasa ko na dati pero ngayun na binasa ko sya ulit eh sobrang saya ng puso ko. haha sobrang blessed ko pala :)
http://marieleano.blogspot.com/2011/06/man-who-walks-differently.html
and then here comes the lady who calls me epistaxis for whatever reason. haha habang nag ba-back read ako ng blogs nya, i cant really help but smile, and laugh, and miss college of nursing. tinatanong ko din sarili ko, ako ba yun? hahahaha this really made my day :)) thank you. thank you. at dahil sa iyo, namiss ko ng sobra ang pagtuturo ulit. haay.. popost ko mga posts nya tungkol sa akin. wahahaha from recent posts. nya.
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/06/060211.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/06/060311-neutral-feeling.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/06/060611.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/05/053011-kilig-to-da-bownz.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/04/040711-epistaxis.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/032711-hmm.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/032411-sayang.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/032311-wataday-d.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/032111-sya-pa-rin.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/031811-eto-xa.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/031611-next.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/031611-my-day.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/030911-bakit.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/030911-sadness.html
http://simulangwakas.blogspot.com/2011/03/030311-burden-niya-dala-ko-din.html
hahahaha nakakatuwa diba? nakaka inspired. tapos parang ang sarap mag simula ulit :)) salamat.