sobrang saya ko dahil naka uwi na din si lola. alive and kicking. syempre hindi sya well kasi na-stroke na nga sya eh, hemiplegic. pero natutuwa ako kasi balik normal na ulit ang buhay namin. goodbye veterans. saka makakapag hanap na ako ng trabaho. yun oh! inaayawan ko na pagiging bum. hahahaha sa totoo lang, mamimiss ko yung mga lola dun. yung mga bantay. sayang ngat di ako nakapag picture kasama sila. frustrated na din kasi ako nung mga huling araw na pag babantay, tagal na kasi. dumating ako sa point na umiiyak ako habang papalabas ng vicinity ng hospital at papunta ng terminal ng van papauwi. hahaha emo lang.

ang pila ng fx sa trinoma.
para maiba naman, sa trinoma ako sumakay.
"marilao"